17 kwietnia 2017 Udostępnij

Informacje o aloesie

Aloes występuje w ok. 400 gatunkach jako sukulent z różnych rejonów świata. Kojące właściwości ma jednak tylko jeden – Aloe Barbadensis Miller.

Od lat jest znany w polskiej medycynie ludowej, a stosowały go już nasze prababcie jako preparat na oparzenia, rany i choroby płuc. Nazywały go alojzym, eliasem, olejem. Robiły one okłady ze świeżych liści oraz wyciąg alkoholowy, który pomagał na groźne w tamtym czasach suchoty.

Pierwsze i informacje o aloesie znaleziono na tabliczkach sumeryjskich z 2200 r. p. n. e., a jego kosmetyczne cechy były znane takim krajom starożytnym jak: Egipt, Chiny, Grecja, Rzym, Indie i Arabia. Do dziś ceni się jego skuteczne, odżywcze właściwości.

Historia aloesu

Na świecie poznano właściwości aloesu już wiele lat temu. Cywilizacje Bliskiego i Dalekiego Wschodu nadały mu cechy magiczne, bo pomagał im w leczeniu łuszczycy, oparzeń i ran. Sama królowa Kleopatra ceniła jego upiększające właściwości i podobno jemu zawdzięczała własną urodę.

Grecy stworzyli całą paletę jego użytkowania: goił rany, wpływał na bezsenność, problemy żołądkowe, bóle, hemoroidy, swędzenie, bóle głowy, wypadanie włosów, leczył dziąsła i jamę ustną, nerki, skórę, a nawet oparzenia słoneczne.

Leczniczy aloes

Według legendy Arystoteles wpływał na Aleksandra Wielkiego, aby podbił wyspę Sokroto. Miało to na celu uzyskanie dostępu do aloesu, z którego korzystano przy leczeniu żołnierzy. W Ewangelii zastosowano aloes do namaszczenia ciała Jezusa.

Po jakimś czasie roślina straciła swoje znaczenie, ponieważ rozwój cywilizacyjny przeniósł się do umiarkowanej strefy Europy. Był wykorzystywany tylko do wytwarzania środka przeczyszczającego – alony, czyli zagęszczonego i odparowanego soku. Powrócił do użytku w XX wieku.

Inżynier chemii Rodney M. Sttocktone wymyślił maść aloesową – w 48 godzin leczyła ona oparzenia drugiego stopnia. W ten sposób roślina powróciła do świadomości ludzi z całego świata.

Właściwości aloesu

Aloes znany jest od czasów starożytnych, a wykorzystywali go mieszkańcy Chin, Egiptu i Babilonu.

Najbardziej cennym elementem rośliny są liście, gromadzące substancje śluzowe. Tylko 15 gatunków aloesu posiada właściwości lecznicze.

Roślina ma cechy bakteriobójcze i przeciwbólowe. Jej sok służy do regulacji trawienia, przy chorobie wrzodowej żołądka, dwunastnicy i jelita grubego. Wpływa na stan błony śluzowej jelit i dobrze oddziałuje na przemianę materii.

Ewelina Urbańska

Redakcja jezykomania.edu.pl